Esmeralda

Hallo,

Ik ben Esmeralda Prinsen 49jr, getrouwd met Gert en moeder van 2 kinderen: 24jr. en 21jr.
Beide keren werd ik zwanger na een hormoonbehandeling ivm PCOS.
Ik wilde graag borstvoeding geven, alleen dacht ik dat dat niet zou gaan, ivm (te) kleine borsten en verstoorde hormoonhuishouding. Maar ik kan je vertellen dat dat verkeerd gedacht was. Al tijdens de eerste zwangerschap groeide mijn borsten enorm. Ik ging van een kleine Acup naar een grote Ccup. Na de zwangerschap, toen ik met borstvoeding starte had ik veel voeding te geven. Zoveel dat ik wel een tweeling kon voeden! De melk zag er uit als slagroom en mijn dochter groeide als kool en zag er gezond en blozend uit. Ik was super trots en was blij dat ik BV kon geven. Nu ging dit echt volgens het boekje: alles wat ik toen las, klopte met wat ik meemaakte met mijn dochter. Ik heb geen hulp gehad van een lactatiekundige, maar las veel folders en boekjes. De eerste keer hielp wel een zuster van het ziekenhuis met aanleggen…Bij het consultatiebureau gaven ze aan dat ik moest minderen met BV, omdat ze te snel zou groeien. Vond het toen een rare opmerking, want haal je baby maar eens van de borst tijdens het drinken: au! Niet gedaan hoor… Toen ik weer ging werken kolfde ik veel meer dan wat ze dronk uit de fles! Toendertijd deed ik gekolfde melk in ijsblokzakjes, soms scheurde er wel eens 1tje… ik had wel een mooi rustig plekje om te gaan zitten.
De regeldagen kwamen ook volgens boekje en gek genoeg vond ik dit een fijne periode. Lekker veel samen met de baby. Regeldagen en kolven vond ik wel wat ingewikkeld. Ik at wel veel cashewnootjes en dronk anijsmelk. Geen idee of het heeft gewerkt, het was wel lekker. In de eerste kraamweek mocht ik niet te veel uit bed, ivm bekkeninstabiliteit en moest mijn man snachts onze dochter ophalen. Dit werkte niet, want hij sliep steeds veel te vast. Dus bleef ze na de eerste nachtvoeding lekker bij me liggen. Na 8 weken sliep ze door!
Ik heb mijn dochter 8mnd BV kunnen geven, zelfs als ik in de stad lunchte met mijn moeder of vriendin gaf ik haar BV.

Na de bevalling van mijn zoon was het voor mij vanzelfsprekend dat ik weer BV ging geven. In de kraamperiode was al duidelijk dat hij veel huilde en niet snel tevreden was. Ik heb 6 weken lopen klungelen en worstelen en ben toen gestopt met BV. Het was voor mij en hem te frustrerend. Ik heb hem de fles gegeven met voeding voor hongerige baby’s, maar ook dat maakte niet dat hij stopte met huilen. Helaas heeft mijn zoon 1jr lang urenlang, dag en nacht, gehuild… een huilbaby.
Maar beide kids zijn sterk en gezond en mooie volwassen mensen geworden.
Ik raad iedereen aan om BV te geven. Maar lukt het niet, voel je je dan niet schuldig.
Volg vooral je gevoel en vertrouw op je intuïtie.

Oh ja, mijn Ccup is helaas weer naar een Acup gegaan😊