Henrike

Hallo, ik ben Henrike en ik ben moeder van 5 geweldig knappe kindjes.
Ik woon samen met mijn man en onze 3 honden 2 konijnen 2 vogels en visjes in een mooi dorp op de Veluwe. Ik weet nog goed dat ik zwanger was van de eerste. Wat zeker was, was dat ik borstvoeding wou geven. Helaas mocht dit eerste avontuur maar 4 maanden duren . Omdat onze zoon te weinig groeide en ik te onzeker was. Achteraf bleek na 4 jaar dat hij een chronische ziekte heeft waardoor aankomen niet zo goed gaat. Na 18 maanden kwam er een zusje bij, Elena. Wat een ander kind! Ze dronk goed en sliep met 6 weken al door van 22:00 uur tot 7:00 uur! Na 6 maanden kreeg ze beide. Omdat vooral mijn lijf moe was van steeds zwanger zijn. Met 1 jaar en 9 maanden kwam ons 3de kindje erbij. Sara was net als haar zus een makkelijke drinkster behalve uit de fles. Dus als ik een dag ging werken dronk ze nagenoeg de hele dag niet. En lag ik daarna hele avonden in bed omdat ze mij niet meer los wou laten. Bij haar heb in het 9 maanden vol gehouden. Het was zo mooi de dag dat ik stopte heb ik gehuild en weken erna nog. Maar het was goed mijn lijf had rust nodig.

Toen kwam Kick. En bij kick zagen we helaas hetzelfde beeld als bij zijn grote broer. Bij kick heb ik met 3 maanden het verschrikkelijke besluit moeten nemen om te stoppen. Hij had zo erge buikpijn aanvallen dat de kinderarts wou dat we hem op een streng op dieet gingen zetten. Dit kon alleen met flesvoeding. Elke fles die ik ga kwamen er dikke tranen dit wou ik niet. Maar kick werd een vrolijke baby en daarmee was het goed.

Na een jaar begon het toch te kriebelen.. Ik werd na het proberen meteen zwanger. En kreeg meerdere keren de vraag of ik het zeker wist, weer borstvoeding. Ja, mensen ik weet het zeker het is het beste, het is zo makkelijk en ik wil dit. Julina werd geboren. Hapte meteen mooi aan en dronk krachtig. Wat was ik blij dat mijn 5e borstvoeding avontuur ging beginnen! Ik had 1 doel, dit meisje een jaar borstvoeding geven. Zeer waarschijnlijk is dit mijn laatste baby ik wil dat dit slaagt. De maanden gingen voorbij en ze werd afgelopen 18 december 1 jaar! O wat was ik trots dat we het hebben gehaald. Een jaar die mega moeilijk was. Want naast een nieuwe baby had mijn man een erge burn-out. Er kwam dus veel op mij neer. Maar ik wou een jaar halen. Nog nooit ben ik zo trots op mijzelf geweest dan haar eerste verjaardag. Het ging alleen nog zo goed, natuurlijk ging ik niet stoppen. Het is ons momentje meerdere keren per dag. Inmiddels is ze 15 maanden komende zaterdag en heb ik nu als doel 2 jaar. Zeker zoals het nu gaat. Ik geniet enorm van de momentjes, het is zo enorm waardevol. En ja het is hard werken en zwaar vooral als ze in de nacht elk uur wil drinken en je de komende dag weer moet staan voor de rest. Maar het is zo onwijs mooi.

We hebben na het schrijven van dit stukje afgesproken samen te huilen wanneer Henrieke de 2 jaar weet te halen met Julina.